هیچوقت نشد برات قهوه درست کنم.
لااقل باش و بذار این یه کار رو انجام بدم.
هر شب دارم باهات حرف میزنم. نمیدونم این مسیر چند ساله چقدر درسته. ولی به خودم که میام متوجه میشم همه سر زندگیاشون هستن.
راستی، دیگه توی اون خونه نیستم. یادته وقتایی که میومدی؟
وقتی کنارت راه میرفتم....
قــــریــه ی من، خوب و صمــیمی...
برچسب:
نویسنده: کسری جعفری